Dzień Papieski 9 X 2011 – Konspekt lekcji religii dla klas i-iii gimnazjum

JAN PAWEŁ II – CZŁOWIEK MODLITWY
Dzień Papieski 9 X 2011
Konspekt lekcji religii dla klas i-iii gimnazjum

Cele katechetyczne – wymagania ogólne:
Budowanie bliskiej relacji z Bogiem przez ufność i szczerą modlitwę
Przygotowanie uczniów do przeżycia Dnia Papieskiego.

Treści nauczania – wymagania szczegółowe. Uczeń:
wie, na czym polega udana rozmowa z drugą osobą,
wie, jakie może napotkać trudności w dialogu z innymi,
wie, co może być skutkiem szczerej rozmowy,
potrafi scharakteryzować modlitwę Jana Pawła II na podstawie usłyszanych świadectw
wskazuje, jaka powinna być modlitwa człowieka
chętnie odmawia modlitwę, do której zachęcał Jan Paweł II.

Temat: Jan Paweł II – człowiek, który rozmawiał z Bogiem

Metody i formy pracy
rozmowa z uczniami, praca z tekstem, słuchanie świadectwa,
praca w grupach, praca indywidualna, refleksja

Środki dydaktyczne
Tablica, kreda, kartki z pytaniami, dobrze skorzystać z rzutnika multimedialnego i filmików Youtube – świadectwo Pawła Zuchniewicza o Janie Pawle II

Modlitwa
Na początku lekcji katecheta zachęca uczniów do modlitwy, zaznaczając, że dziś pomodlimy się przez przyczynę Jana Pawła II. Uczniowie mogą wymienić intencje, w których chcieliby się pomodlić a następnie odmawiamy modlitwę z Mszy o Bł. Janie Pawle II , bądź odmawiamy kilka wezwań z litanii do Bł. Jana Pawła II (Załącznik 1).

Wstęp
Rozpoczynamy od tematu rozmów między ludźmi. Uczniowie są na etapie rozwojowym, w którym powoli uczą się nawiązywać nowe, dojrzalsze relacje międzyludzkie, a rozmowa jest najbardziej podstawowym sposobem ich nawiązywania. Stawiamy pytania: „Dlaczego ludzie ze sobą rozmawiają?” (aby lepiej się poznać; aby załatwić interesy; bo ktoś im kazał;) Są takie rozmowy, na które czekamy z niecierpliwością, a są i takie, których się boimy. Stawiamy pytania: „Od czego to zależy?”, „Od czego zależy udana rozmowa?” Uczniowie dostają kartki z powyższymi dwoma pytaniami (załącznik 2) i pracują w grupach nad odpowiedzią. Warto odgórnie ustalić limit odpowiedzi, np. do pięciu, sześciu. Nas interesuje dojście do poniższych wniosków:
Kim jest dla mnie osoba, z którą rozmawiam? Co mnie z nią łączy? Inaczej rozmawia się z kimś obcym a inaczej ze znajomym.
Trzeba się spotkać.
Ważny jest odpowiedni czas i warunki do rozmowy.
Trzeba umieć słuchać, a nie tylko mówić.
Obustronna szczerość, prawdomówność.
Po skończonej pracy w grupach, przedstawiciele w formie pisemnej na tablicy przekazują efekty pracy swojego zespołu. Ostatnie pytanie stawiamy już osobiście po zreferowaniu pracy w grupach: „Co może być skutkiem szczerej rozmowy?” (przyjaźń, a nawet miłość).

Rozwinięcie
Podobnie jest z modlitwą. Modlitwa jest rozmową z Bogiem, w której ważną rolę odgrywają dokładnie te same czynniki. Przykładem modlitwy jako rozmowy jest dla nas Jan Paweł II. Podajemy temat: „Jan Paweł II – człowiek, który rozmawiał z Bogiem”. Pytamy, czy ktoś widział kiedyś w telewizji lub „na żywo” modlącego się Jana Pawła II. Puszczamy z projektora, CD, bądź czytamy świadectwo Pawła Zuchniewicza. Można także wykorzystać fragment wywiadu z Kardynałem Stanisławem Dziwiszem (Załącznik 3) Po zakończonej pracy staramy się z uczniami określić jaka była modlitwa Jana Pawła II co na podstawie otrzymanych materiałów mogą powiedzieć. Wnioski zapisujemy na tablicy a uczniowie w zeszytach. (Można także tę cześć lekcji przeprowadzić jako pracę w grupach)
Możemy spodziewać się następujących określeń:
modlitwa papieża była wielka;
był pogrążony w skupieniu,
modlił się na kolanach,
rzeczywiście rozmawiał z Bogiem,
otaczał modlitwą sprawy Kościoła, świata ale także modlił się za siebie,
modlitwa pokazywała, że on żyje innym życiem,
modlitwa papieża była to modlitwa człowieka, który jest w obecności, papież był obecny w obliczu Pana Boga
papież całe, życie pracował nad swoją modlitwą, starał się z Panem Bogiem rozmawiać,
więcej słuchał Boga niż mówił,
trwał w obecności Pana Boga,
modlitwa jest dostępna dla każdego, papież nauczył się jej od krawca, Jana Tyranowskiego,
nie liczył czasu na modlitwę, tak jak zakochani nie liczą czasu, papież to był człowiek zakochany w Bogu.
Podsumowując pracę katecheta, zachęca uczniów do wspólnego sformułowania pewnych zasad, które mogą być pomocą w przeżywaniu dobrej modlitwy. Pomocą jest na pewno przykład jaki dał nam błogosławiony Jan Paweł II.

Zakończenie
W ostatnim etapie lekcji nawiązujemy do zbliżającego się Dnia Papieskiego informując uczniów o jego obchodach (można do tablicy za pomocą magnesów przyczepić logo Dnia Papieskiego i zdjęcie papieża Jana Pawła II). Podajemy także uczniom tegoroczne hasło jaki będzie towarzyszyć temu dniowi – Jan Paweł II – człowiek modlitwy. Można zachęcić uczniów do czynnego uczestnictwa w Dniu Papieskim. Eucharystia w tej intencji, okolicznościowe imprezy, pomoc w przygotowaniu tego dnia w szkole lub własnej parafii, pogłębianie nauczania Jana Pawła II przez osobistą lekturę. Warto także zaproponować, by uczniowie dbali o swoją modlitwę na wzór tej, którą wskazał nam Jan Paweł II.
Modlitwa
Na zakończenie proponujemy odmówienie modlitwy (załącznik 4), której papieża nauczył jego ojciec Karol Wojtyła, kiedy pewnego dnia dostrzegł, że syn niezbyt gorliwie wypełnia obowiązki ministranta.
Papież to zdarzenie wspominał po latach: „W wieku dziesięciu, dwunastu lat byłem ministrantem, ale niezbyt gorliwym. Mój ojciec, spostrzegłszy moje niezdyscyplinowanie, powiedział pewnego dnia: «Nie jesteś dobrym ministrantem. Nie modlisz się do Ducha Świętego». I pokazał mi jakąś modlitwę. Nie zapomniałem jej… Z jakim on przekonaniem do mnie mówił! Jeszcze dziś słyszę jego głos”.
Jan Paweł II zachęcał młodzież do odmawiania właśnie tej modlitwy na spotkaniu przy kościele św. Anny w Warszawie podczas pierwszej pielgrzymki do Polski w 1979 roku. Powiedział wtedy: „Przyjmijcie ode mnie tę modlitwę, której nauczył mnie mój ojciec i pozostańcie jej wierni”. Modlitwa do Ducha Świętego jest dobra dla klas gimnazjalnych, gdyż młodzież ta przygotowuje się do otrzymania Ducha świętego w sakramencie bierzmowania.

opracowali:
ks. Piotr Pierzchała,
ks. Sebastian Łagódka

Załącznik 1
KOLEKTA
Boże, bogaty w miłosierdzie, z Twojej woli błogosławiony Jan Paweł II, papież, kierował całym Kościołem, † spraw, prosimy, * abyśmy dzięki jego nauczaniu z ufnością otworzyli nasze serca na działanie zbawczej łaski Chrystusa, jedynego Odkupiciela człowieka. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

LITANIA DO BŁ. JANA PAWŁA II
Kyrie eleison, Christe eleison, Kyrie eleison.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata, Boże – zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo – módl się za nami.

Błogosławiony Janie Pawle, módl się za nami
Zanurzony w Ojcu, bogatym w miłosierdzie,
Zjednoczony z Chrystusem, Odkupicielem człowieka,
Napełniony Duchem Świętym, Panem i Ożywicielem
Całkowicie oddany Maryi,
Przyjacielu Świętych i Błogosławionych,
Następco Piotra i Sługo sług Bożych,
Stróżu Kościoła nauczający prawd wiary,
Ojcze Soboru i wykonawco jego wskazań,
Umacniający jedność chrześcijan i całej rodziny ludzkiej,

Gorliwy Miłośniku Eucharystii,
Niestrudzony Pielgrzymie tej ziemi,
Misjonarzu wszystkich narodów,
Świadku wiary, nadziei i miłości,
Wytrwały Uczestniku cierpień Chrystusowych,
Apostole pojednania i pokoju,
Promotorze cywilizacji miłości,
Głosicielu Nowej Ewangelizacji,
Mistrzu wzywający do wypłynięcia na głębię,
Nauczycielu ukazujący świętość jako miarę życia,
Papieżu Bożego Miłosierdzia,
Kapłanie gromadzący Kościół na składanie ofiary,
Pasterzu prowadzący owczarnię do nieba,

Bracie i Mistrzu kapłanów,
Ojcze osób konsekrowanych,
Patronie rodzin chrześcijańskich,
Umocnienie małżonków,
Obrońco nienarodzonych,
Opiekunie dzieci, sierot i opuszczonych,
Przyjacielu i Wychowawco młodzieży,
Dobry Samarytaninie dla cierpiących,
Wsparcie dla ludzi starszych i samotnych,
Głosicielu prawdy o godności człowieka,
Mężu modlitwy zanurzony w Bogu,
Miłośniku liturgii sprawujący Ofiarę na ołtarzach świata,
Uosobienie pracowitości,
Zakochany w krzyżu Chrystusa,
Przykładnie realizujący powołanie,
Wytrwały w cierpieniu,
Wzorze życia i umierania dla Pana,

Upominający grzeszników,
Wskazujący drogę błądzącym,
Przebaczający krzywdzicielom,
Szanujący przeciwników i prześladowców,
Rzeczniku i obrońco prześladowanych,
Wspierający bezrobotnych,
Zatroskany o bezdomnych,
Odwiedzający więźniów,
Umacniający słabych,
Uczący wszystkich solidarności,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – wysłuchaj nas. Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – zmiłuj się nad nami.

Módl się za nami błogosławiony Janie Pawle.
Abyśmy życiem i słowem głosili światu Chrystusa, Odkupiciela człowieka.

Módlmy się:
Miłosierny Boże, przyjmij nasze dziękczynienie za dar apostolskiego życia i posłannictwa błogosławionego Jana Pawła II i za jego wstawiennictwem pomóż nam wzrastać w miłości do Ciebie i odważnie głosić miłość Chrystusa wszystkim ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Załącznik 2
Są takie rozmowy, na które czekamy z niecierpliwością, a są i takie, których się boimy.
„Od czego to zależy?”
„Od czego zależy udana rozmowa?”

Załącznik 3
1. Od którego momentu nabrał Ksiądz Kardynał przekonania, że ma do czynienia ze świętym?
– Poznałem kardynała Wojtyłę, wcześniej księdza i biskupa w czasie moich studiów w Seminarium Duchownym w Krakowie. Już przy pierwszym naszym spotkaniu odniosłem wrażenie, że jest on człowiekiem wyjątkowym. Odznaczał się wielką pobożnością, wielką modlitwą.
Jako alumni pierwszego roku studiów teologicznych podziwialiśmy, jak on się modlił. Na długich przerwach, między wykładami, pogrążony w skupieniu, na kolanach, modlił się w seminaryjnej kaplicy. Pamiętam jego długie włosy, które spadały mu na twarz. Tak trwał na modlitwie. Gdy powracał do sali na wykład, odnosiliśmy wrażenie, że przychodzi ze spotkania, z rozmowy z samym Panem Bogiem.
Byliśmy już wtedy przekonani o tym, że ten pogodny profesor, który potrafił żartować podczas zajęć ze studentami, żyje innym życiem, że on jest zjednoczony z Panem Bogiem. I tak było przez całe jego życie, aż do ostatniego momentu.
Przychodzą mi tu na myśl jego słowa, że dla papieża najważniejsza jest modlitwa, a nie inne sprawy. Modlitwa na wzór Mojżesza, z podniesionymi wysoko rękami, proszącego Boga w różnych sprawach Kościoła, ludzkości i świata. Myślę, że Ojciec Święty dużo modlił się także za siebie.
O świętości papieża Rozmawiał Marcin Przeciszewski
http://ekai.pl/wydarzenia/temat_dnia/x40564/o-swietosci-papieza/

2. „Tajemnica modlitwy Jana Pawła II” – Paweł Zuchniewicz
„On nigdy nie budował na sobie. Na spotkaniu młodzieży np. na Westerplatte, krzyczeli tam: Zostań z nami! Zostań z nami! On mówi: Ja jestem z wami. Ale to, że ja jestem, to jest mało istotne. Najważniejsze, że jest tutaj z wami Ten, Którego jestem namiestnikiem, tzn., że jest tutaj z wami Jezus Chrystus. I on był człowiekiem takiej wiary, że wszystko mu się udawało; za co by się nie wziął, to mu się udawało. Ale to nie było tak, że jemu się udawało. Tylko, że on po prostu jakby służył Panu Bogu. Tzn. on tylko słuchał, potrafił słuchać – a dlaczego potrafił słuchać? Bo się potrafił modlić – czego Pan Bóg od niego chce. I on po prostu to robił, posłusznie to robił. Zdecydowanie to robił, ale posłusznie. I ta jego tajemnica modlitwy, którą my mogliśmy widzieć na własne oczy już jako dziennikarze, szczególnie podczas ostatniej pielgrzymki do Polski w 2002 roku – na własne oczy widzieliśmy to, że on naprawdę rozmawiał; naprawdę patrzył, np. w Kalwarii Zebrzydowskiej, na obraz Maryi i patrzył jak na żywego człowieka. I trwało to bardzo długo – dla niego w tym momencie czas się nie liczył. Ale czy nie jest to charakterystyczne dla zakochanych? Mówią: „Szczęśliwi i zakochani czasu nie liczą”. I on właśnie potrafił się, tzn. nie, że on sam tak chciał, on po prostu był zakochany. Tutaj mamy tajemnicę świętości, bo świętość to jest stan zakochania. My lubimy patrzeć na ludzi zakochanych, nie? Jak idą, trzymają się za ręce i świata poza sobą nie widzą. To jest piękne. Papież to był człowiek zakochany w Bogu.”

3. Jan Paweł II rozmawiał z Bogiem – Paweł Zuchniewicz
„Modlitwa papież, tak jak ja opisują ludzie, którzy widzieli ją z bliska, to jest modlitwa człowieka, który jest „w obecności”. On „był obecny”, obecny w obliczu Pana Boga. Tzn. on jakby rzeczywiście widział więcej niż my. On słyszał Pana Boga. Ale to wzięło się z tego, że on całe życie nad tym pracował, że starał się z Panem Bogiem rozmawiać. I rzeczywiście rozmawiał. I modlitwa – prawdziwa modlitwa – to jest rozmowa. W dużym stopniu możemy poznać modlitwę papieża po jego życiu Bo ludzie, którzy się z nim spotykali, zawsze mówili, że on więcej słuchał, niż mówił. Chciał się dowiadywać więcej, niż sam pouczał. I tak samo było prawdopodobnie w jego relacji z Bogiem. On więcej słuchał, niż mówił. Czasem trwał po prostu – tak jak ludzie zakochani, biorą się za ręce i wystarczy im, że ze sobą są. I to jest wielka tajemnica. Ale też pokazuje papież, że to jest dostępne dla innych ludzi; że jeśli się chce, to jest dostępne dla każdego. On się tej modlitwy nauczył od krawca, Jana Tyranowskiego, który też o tym usłyszał, że żeby zajść tak wysoko – do nieba – być blisko Pana Boga, zaprzyjaźnić się z Panem Bogiem, trzeba z Nim rozmawiać.”

Załącznik 4
Modlitwa, której Papieża nauczył jego Ojciec.
Duchu Święty, proszę Cię
o dar mądrości do lepszego poznawania
Ciebie i Twoich doskonałości Bożych,
o dar rozumu do lepszego zrozumienia
ducha tajemnic wiary świętej,
o dar umiejętności,
abym w życiu kierował się zasadami tejże wiary,
o dar rady, abym we wszystkim u Ciebie szukał rady
i u Ciebie ją zawsze znajdował,
o dar męstwa, aby żadna bojaźń ani względy ziemskie
nie mogły mnie od Ciebie oderwać,
o dar pobożności, abym zawsze służył Twojemu Majestatowi z synowską miłością,
o dar bojaźni Bożej, aby żadna bojaźń ani względy ziemskie
nie mogły mnie od Ciebie oderwać.

za http://dzielo.pl/pl/info/110/materialy-do-pobrania-dzien-papieski.html

hastagi na stronie:

#dzie papieski 2011

Authors

Related posts

Top